Phineas F. Bresee wordt gezien als de oprichter van de Kerk van de Nazarener en haar naam komt van een vriend van hem. Bresee was een predikant in de Methodistische kerk in het begin van het 19de eeuw. Toen die tijd was de Methodistische kerk bezig Los Angeles te verlaten. Bresee wilde een kerk beginnen voor gebroken mensen die werden achtergelaten en zijn vriend stelde de naam ‘Kerk van de Nazarener’ voor.

Waarom? In Johannes 1 lezen we een verhaal van een ontmoeting van Jezus en Filippus. Vervolgens gaat Filippus naar zijn vriend Natanaël en zegt dat hij ook die Jezus moet ontmoeten want het is de messias. Natanaël vraagt naar waar hij dan vandaan komt. Filippus verteld dat hij uit Nazaret komt waarop Natanaël zegt: “Kan daar, uit Nazaret, iets goeds vandaan komen?”

Bresee en zijn vriend besloten dat ze een soort kerk wilden zijn die zich vooral richt op degene waar niemand van dacht dat er ook maar iets goeds vandaan zou kunnen komen. Dat ze een kerk willen zijn die zo optimistisch is over Gods genade en vermogen om verandering te brengen in de levens van gebroken mensen in een duistere wereld.

Dus wij noemen ons de kerk van degenen waar niemand van dacht dat er ook maar iets goeds vandaan zou kunnen komen omdat ze toch zo gebroken zijn maar die zich in alles afhankelijk weten van Gods genade – de Kerk van de Nazarener.

Wij zijn een verzameling van mensen die geloven dat het gebroken karakter van deze wereld nooit het laatste woord zal hebben in de levens van mensen. Zo lezen we dan ook de bijbel. De meest basale uitleg van het verhaal van de bijbel is dit: het begint met chaos. In het midden is Jezus. En de allerlaatste woorden van de bijbel zijn deze: “De genade van onze Heer Jezus zij met u allen” (Openbaring 22:21, NBV21). Het is dit verhaal dat wij leven. Het begon misschien met chaos. Er is dit gebroken karakter van de wereld. Te midden van alles volgen we Jezus. En genade heeft altijd het laatste woord!

Op dit moment is ds. Dennis Mohn voorganger van de Kerk van de Nazarener Vlaardingen. Daarvoor heeft ds. Ed Meenderink jarenlang als predikant onze gemeente gediend.

Geloven is altijd ontdekken en ruimte maken voor verandering op onze reis in leven en geloof. Paulus schrijft dat iedereen die zich verbonden weet met Jezus een nieuwe schepping is (2 Korintiërs 5:17). Het is niet dat we nieuwe schepping misschien zullen worden als we alle regels volgen en niets verkeerd doen. Als we onderweg met Jezus zijn, zijn we ook nieuwe schepping. Wij streven dus ernaar om te leven volgens wie we al zijn. We stellen ons constant een betere wereld voor en gaan het avontuur aan deze samen te creëren omdat we God liefhebben, anderen liefhebben, onszelf liefhebben en de schepping liefhebben.

Gemeente zijn is dan ook de plaats waar we dat kunnen oefenen. We zijn dus geen perfecte mensen maar juist een verzameling van mensen die elkaar nodig hebben. We geloven in het goddelijke vermogen van relatie. Zo benaderen we dan ook de meeste theologische aspecten. Hierin is de leer van John Wesley heel belangrijk voor ons. We noemen onze Wesleyaanse theologie een relationele theologie. Onze benadering is niet wettisch maar relationeel. Boven alles verlangt God naar relatie met de mens. Hij is continue bezig de mensheid naar zich toe te trekken.

Onze wortels liggen in de protestantse traditie en in de Wesleyaanse opwekkingsbeweging. Een flinke theologische mond vol. Soms wordt de Kerk van de Nazarener omschreven als een kerk die ergens tussen de traditionele kerken en de evangelische of pinksterkerken in staat. Maar dat klinkt alsof we halverwege zijn blijven hangen omdat we niet konden kiezen. En dat doet geen recht aan wie we zijn.

Onze traditie gaat terug op John Wesley, die ervan overtuigd was dat geloof niet alleen draait om wat je gelooft, maar vooral ook om wat dat geloof met je doet. Gods genade is geen beloning voor mensen die het goed doen, maar het begin van een leven waarin mensen mogen groeien, veranderen en steeds meer leren liefhebben.

Daarom zoeken we niet zozeer naar een middenweg tussen verschillende kerkelijke stromingen. We willen een kerk zijn waar geloof en verstand elkaar niet uitsluiten, waar ruimte is voor zowel verwondering als kritische vragen, voor stilte én enthousiasme, voor eeuwenoude wijsheid én nieuwe inzichten.

We geloven in de werking van de Heilige Geest, zonder dat we ons verstand bij de ingang hoeven in te leveren. We nemen de Bijbel serieus, en juist daarom ook de vragen die de Bijbel bij ons oproept. We koesteren onze traditie, zonder te denken dat alles altijd moet blijven zoals het was.

Uiteindelijk gaat het ons niet om de perfecte vorm van kerk-zijn. Het gaat om Jezus. Om zijn manier van leven, waarin liefde belangrijker is dan macht, genade sterker is dan veroordeling en niemand bij voorbaat wordt afgeschreven.

Wij geloven dat Gods liefde mensen werkelijk kan veranderen. Niet van de ene op de andere dag en zeker niet altijd zonder vallen en opstaan. Geestelijke groei is voor ons geen wedstrijd in perfectie, maar een voortdurend proces waarin we steeds meer leren leven zoals Jezus.

De vrucht van de Geest is daarbij onze belangrijkste graadmeter. Niet hoeveel iemand weet, hoe overtuigd iemand gelooft of hoe religieus iemand zich gedraagt, maar hoeveel liefde zichtbaar wordt in het dagelijks leven.

Daarom willen we een kerk zijn waar mensen elkaar helpen groeien. Waar ruimte is om te oefenen, fouten te maken, opnieuw te beginnen en verantwoordelijkheid te nemen voor elkaar en de wereld om ons heen. John Wesley vatte het prachtig samen: ‘Heiliging is liefde uit een rein hart.’ Want uiteindelijk is heiligheid niet hoe vroom we worden, maar hoe lief we leren hebben.

Voorafgaande aan de oprichting van de kerk, begonnen in verschillende delen van Amerika, heel spontaan, zich groepen te vormen die levensheiliging predikten en praktisch wilden maken. Op dit punt was namelijk een leemte ontstaan in de gevestigde kerken. In het begin wisten geen van deze groepen van het bestaan van elkaar af.

Toen zij echter in contact met elkaar kwamen, ontdekten zij dat zij één waren in leer en verkondiging en één in dezelfde Geest. Zij zagen in dat zij hun hulpmiddelen konden samenbrengen onder een hoofd, teneinde het evangelie van volkomen verlossing uit te kunnen dragen tot de einden der aarde.

Ds. Phineas F. Bresee wordt gezien als degene die de Kerk van de Nazarener heeft gesticht, daarbij bijgestaan door de arts en lekenprediker dr. J.P. Widney. Lees hier meer over het ontstaan van de Kerk van de Nazarener.

In 1967 werd de Kerk van de Nazarener officieel in Nederland georganiseerd door zendeling Dr. Jerald D. Johnson (1927-2020) en Ds. Cor Holleman (1928-2001) werd voorganger van de eerste Kerk van de Nazarener in Haarlem. Hier vind je meer info over de Kerk van de Nazarener in Nederland.